ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΑΓΩΓΗ

Συνεχίζουμε τη Θεατρική Αγωγή με ένα θεατρικό .

“Αγαπημένη άνοιξη”

Μόλις άρχιζε ο Μάρτης, η Άνοιξη συναντήθηκε με τον Χειμώνα.

Αν: Ο Μάρτης θα είναι στη δικιά μου εποχή.

Χειμ: Τι λες καλέ! Δε βλέπεις τους κατακλυσμούς που γίνονται στις πόλεις;

Αν: Το βλέπω, Χειμώνα μου. Αλλά δε βλέπεις τα ανθισμένα δέντρα;

Χειμ: Ωραία όλα αυτά που λες, αλλά άκουσέ με λίγο. Δε βλέπεις πάνω στα βουνά που έχει τόσο κρύο;

Αν: Ναι, αλλά πάνω στα βουνά τα λουλούδια ανθίζουν.

Χειμ: Αφού τα λες έτσι εσύ, ο Μάρτης θα είναι δικός σου, αλλά θα είναι ψυχρός.

΄Ετσι λοιπόν ο Μάρτης είναι μήνας της Άνοιξης, Μάρτης Γδάρτης.

Μια μέρα ο Μάρτης πήγε στον παππού του το χειμώνα για να κάνει πάλι ζαβολιές.

Μαρτ: Γειά σου, παππού.

Χειμ: Γειά σου, Μάρτη. Γιατί ήρθες;

Μαρτ: Για επίσκεψη παππού.

Τα μάτια του Μάρτη έλαμπαν από πονηράδα. Είχε ένα λαμπρό σχέδιο. Θα γέμιζε το σπίτι του παππού του με καταπράσινα λουλούδια, που ο παππούς του τα μισεί γιατί είναι ανοιξιάτικα.

Χειμ: Μήπως ήρθες για πονηριές;

Μαρτ: Όχι, ούτε που μου πέρασε από το μυαλό. Παππού, μοιάζεις πολύ κουρασμένος, δεν πηγαίνεις να πλαγιάσεις;

Χειμ: Δίκιο έχεις, παιδί μου.

Μαρτ: Ωραία, ήρθε η ώρα να δράσω.

Μέχρι να πεις κίμινο το σπίτι του Χειμώνα ήταν γεμάτο λουλούδια. Όταν ξύπνησε το σπίτι του ήταν λουλουδένιο. Τότε ο Χειμώνας έγδαρε τον Μάρτη, που του βγήκε το όνομα Μάρτης Γδάρτης.

Καλή διασκέδαση! Τσιού Αθανασία